Hunter Valley

Vanochtend maar eens wat meer tijd genomen om wakker te worden, ontbijtje te eten en stukje te schrijven. Was eerst van plan naar Bondi Beach te gaan maar het is bewolkt. Prachtig uitzicht vanuit m'n kamertje...bak koffie erbij.....lekker!

Gisteren de hele dag naar de Hunter Valley voor een wijntour. 
Om 6:45 verzamelen op Bayswater road. Kwartiertje lopen.
De nachtportier van de avond ervoor zat er nog. Was ook verbaasd mij weer te zien. Naast hem een tikkie aangeschoten, beetje triest en verwaarloost uitziende oude meneer die mij wel even wilde helpen met de deur… ever a gentleman.
Peter, onze chauffeur en gids van de dag, pikt ons op en met een klein busje volgeladen met Canadezen, Ieren, Engelsen, een Japanner, een Chinees en 1 Hollander (moi) over de Harbour Bridge. Een ritje van 2 uur naar Pokolbin, een klein plaatsje in de Hunter Valley, ten noorden van Sydney.
Via de highway, dus niet echt spectaculair. Iedereen lag meteen te pitten.
Een paar verschillende wijngaarden afgegaan. Eerst naar Tempus Two. Erg toeristisch. Ben toch wel verwend met ZA. Lekkere Pinot Gris, prachtige flessen.
Door naar Hunter Valley Garden. Wijn en Chocolade. Verwachtte er niet veel van. Maar was toch prettig verrast. Eerst een slokje wijn, daarna een stukje chocolade en vervolgens weer een slokje wijn. Wijn en chocolade ieder voor zich waren niet bijzonder. Maar samen werkelijk erg lekker. Ze noemen het een smaakexplosie. Dat klopt dus. Heel verrassend. Vooral Fred deed het goed.
Een snelle lichte lunch en toen door naar Ernest Hill. Een wijngaard op een heuvel gerund door de familie Wilson. Alle mannen in de familie hebben als tweede naam Ernest. Vandaar de naam Ernest Hill. We worden vriendelijk verwelkomt door de eigenaar en directeur, Ross. Supervriendelijke, joviale, iets te dikke Aussie. Alleen al door zijn enthousiasme smaakte de wijn erg goed. Een kleine wijngaard die jammer genoeg alleen produceert voor de eigen omgeving. Helaas niet exporteert naar Europa. Prima shiraz, lekkere verdelho en een verrassend lekkere rosé. Erg jammer dat deze ‘Cracklin’ Rosé niet te koop is in Europa. Meesjouwen is helaas geen optie. Trouwens, zou Europa niet eens bereiken, ben ik bang….
Sejant detail is dat de wijnen pas vernoemd worden naar één van de eigenaren als de betreffende persoon is overleden. Dus Rosalie Joan is niet meer. Bijkomend detail is dat de as van de overledene wordt uitgestrooid over de betreffende druif. Mmm..dat heeft de verdelho zeker geen kwaad gedaan.
Laatste wijngaard van de dag is Leogate. Mooie plek, vriendelijke, vlotte jonge vent die ons het één en ander probeert te vertellen. Duidelijk het einde van de dag want de groep was eager voor de wijn en luisteren lukte niet heel erg goed meer.
Om het zooitje nog enigszins in het gareel te houden, bestellen we hier ook maar wat te eten, wat zeker geen straf is.
Een super lekkere shiraz erbij en uitspugen doen we niet meer….
De rit terug naar Sydney was een heel stuk gezelliger dan de heenreis. Miste wel de foute muziek van Rob en entertainment van Ton maar een mix van Ieren, Engelsen en Canadezen met wat alcohol achter de kiezen, zorgt ook voor een hilarische rit terug.