Denali 🫎

Eergisteren vertrokken we vanuit Anchorage voor de autorit naar Denali. Een kleine 400 km. naar het noorden. De zon schijnt en de temperatuur is nog steeds goed dus onderweg stoppen we verschillende malen om de omgeving te bewonderen. Het wordt steeds rustiger op de weg en het uitzicht verandert met elke kilometer. We lunchen in een typisch Amerikaans wegrestaurant in de middle of nergens met uitzicht op De Denali, tot 2015 Mount McKinley. De hoogste berg in Amerika en heel mooi en imposant met sneeuw op de top. Vriendelijke serveersters die constant rondlopen met een grote glazen kan koffie voor de bekende refill... de hele beleving alleen al is oud sentiment voor Karen en mij...

Het gehucht Denali zelf is niet bijzonder. Oubollig en rommelig met voornamelijk toeristen die hier naar toe komen om het Denali National Park te bezoeken. Net als wij. Tenminste dat was de bedoeling. Karen moest gisterochtend alleen met een bustoer het park in want ik lag in bed met de poeperietis. Ik denk door de met bonen en linzen plat gestampte vegaburger... tja, dat moet je natuurlijk ook niet eten 😁

Een 5 uur durende bustour is dan niet echt iets waar je aan wil beginnen. 

Karen heeft zichzelf gelukkig goed vermaakt, het was wel koud en nat.  

Vandaag is het warmer en schijnt de zon. Ik ben weer helemaal oké dus op tijd terug naar het park.

We zijn in de ochtend op pad geweest met een ranger. Met een bus bearspray op de heup kregen we uitleg wat te doen. Bij een beer vooral niet wegrennen maar je groot maken en veel lawaai produceren. Pas als de beer binnen 10 meter zou komen de bearspray gebruiken en langzaam achteruit weglopen 😵‍💫 Gelukkig hebben Karen en ik ooit een cursus pepperspray gehad dus dat moest wel goedkomen. 

Bij een eland juist wel gaan rennen. Heul hard....en zigzaggend want dat krijgt een eland niet geregeld met z'n logge lijf. Je vooral zo snel mogelijk verstoppen achter iets groots. Duzzz....🤓

Tijdens de hike met de ranger  kregen we veel interessante informatie over het park maar hebben uiteindelijk geen beer of eland gezien.

In de middag zijn we toch de bustoer ook samen een keer gaan doen. Met de bus ga je dieper het park in daar waar je met de auto niet mag komen. Het weer was fantastisch dus we reden door een prachtig landschap waar de kleuren constant anders waren. Aan het einde van de rit werden we getrakteerd op een grazende kariboe, een grizzly beer met 2 pups en heel dichtbij een eland met kalfje. Die staken de weg over. Prachtig...

Karen helemaal in exstase. Met haar enthousiasme krijg je een dode eland in gallop en doof 😉

Volledig voldaan en intens gelukkig zijn we deze mooie dag gaan vieren bij de plaatselijke Italiaan. Niet veel keus op culinair gebied in dit gehucht maar de Belgian tripple smaakte erg goed.

Morgen rijden we door naar Fairbanks.